Startseite
Sie sind hier: Startseite » Tips opvoeding: » Ziekten

Ziekten

Patella luxatie:

Pathella is de deftige naam voor de knieschijf.
PL. is het verschuiven van de knieschijf. Dit is een nare aandoenig die bij veel kleine rassen voorkomt. Meestal is de groef waarin de knieschijf ligt te ondiep, waardoor de knieschijf eruit kan vliegen. Meestal glipt hij naar de binnenzijde van het been en kan dan gevoeld worden als een bobbel die er eerst niet was.
Terugduwen helpt maar tijdelijk,dus vaak draait het op een operatie uit. Daarbij wordt de gleuf in de onderkant van het dijbeen uitgediept.
Niet alle dierenartsen zijn hier even handig in, dus een verwijzing naar een orthopeed is aan te raden.
PL is overigens erfelijk, dus fokhonden moeten hierop gecontroleerd zijn.

Parasieten en schimmels:

Babesiose of Piroplasmose is een ziekte die wordt overgedragen door teken in het Middellandse Zeegebied. De babesia parasiet is een ééncellig organisme dat de rode bloedcellen infecteert en vernietigt. De parasiet wordt overgedragen door teken.

De laatste jaren ziet men deze ziekte sporadisch opduiken in onze streken.

Symptomen:
Babesiose kan zich in vele vormen uiten en geeft niet altijd symptomen. Bij het typische verloop treden 10 tot 21 dagen na de infectie de eerste symptomen op. De hond zal tekenen van bloedarmoede vertonen: bleke slijmvliezen, moeheid, versnelde ademhaling en hartslag en zwakte. Soms treedt geelzucht op.
De bloedstolling kan gestoord zijn met klontervorming in de bloedvaten. Soms ziet men ook atypische infecties. De honden kunnen een grote verscheidenheid aan symptomen vertonen, zoals centrale zenuwaantasting, oedeem, hartproblemen en maag en darmproblemen.

Diagnose:
De diagnose van babesiose is niet vanzelfsprekend. Met bloedonderzoek en een voorgeschiedenis van verblijf in aangetaste streken zal men een vermoedelijke diagnose kunnen stellen. Gespecialiseerd bloedonderzoek kan de parasiet aantonen.
Behandeling:
De bloedarmoede zal behandeld worden en er bestaat speciale medicatie om de parasiet te doden.

Prognose:
Indien men tijdig behandeld is de prognose van piroplasmose goed. Er bestaat echter het risico dat de ziekte terugkomt na succesvolle behandeling, omdat het moeilijk is om alle parasieten in het lichaam uit te roeien.


Oormijt:
ls je door de ogen van een mijt kijkt, is er geen betere plaats om te leven en je te voeden dan in een oor. In de gehoorgang zijn de parasieten, die tot de spinachtige behoren , beschermd tegen weer en wind en uiteraard ook tegen de nagels van hun gastheer, een hond. Oormijten (otodecten) maken piepkleine scheurtjes in de tere huid in de gehoorgang en voeden zich met het weefselvocht. Op het moment dat schimmels en bacteriën zich in deze kleine wondjes gaan zitten, kan dit leiden tot ontstekingen. Een dier met een oorontsteking krabt zijn oren, schudt zijn kop en houdt deze schuin. Honden janken soms van de pijn terwijl ze zicht krabben. Zwarte bolletjes in en rondom het oor zijn typerend voor een besmetting met oormijten. Het gevolg kan zijn dat het trommelvlies wordt beschadigd. Dit heeft doofheid tot gevolg. Bovendien kunnen de hersenen worden beschadigd. Want na de vernieling van het trommelvlies kunnen ziekten veroorzakers via het midden en binnenoor de hersenen binnendringen. Laat de oren regelmatig door de dierenarts nakijken en zo nodig schoonmaken. Hij kan zalf meegeven die je zelf in het oor moet in masseren. Na ongeveer 2 weken moet je terug voor controle.



Vlooien:
Vlooien zijn beweeglijke bruinzwarte insekten, die op hun gastheer springen om bloed te zuigen. In tegenstelling tot wat de meeste mensen denken wonen ze niet op dieren, maar gewoon in huis. Nadat ze bloed gedronken hebben, laten ze zich van het dier vallen.

Alle vlooien in Nederland zijn eigenlijk kattevlooien, maar ze lusten honden, fretten, konijnen, cavia's, eigenlijk alle zoogdieren, zelfs mensen.

Vooral in de zomer en nazomer kunnen ze zeer snel tot een ware plaag uitgroeien. Een vlo kan duizenden eitjes leggen, die bij warm, vochtig weer allemaal tegelijk uitkomen.

De vlooienbestrijding is een ware oorlog: je moet de vlooien op het dier bestrijden, de vlooien in huis en de eitjes en larven in huis. Je kunt dit doen met middelen, die je bij de dierenwinkel kunt verkrijgen. Deze werken redelijk, maar niet altijd voldoende.
Beter is de dierenarts. Deze heeft de modernste middelen, die heel erg goed werken, veiliger zijn en alleen via de dierenarts verkocht mogen worden.
De modernste vlooienbestrijding bestaat uit 1 middel, druppels op de huid in de nek, dat niet alleen de volwassen vlooien op het dier doodt, maar ook de larven in huis, zodat er geen nieuwe vlooien komen. Dus ook als de eitjes uitkomen en larven worden, worden het toch geen vlooien meer, maar gaan dood.




Luizen:

Luizen zijn zeldzaam geworden. Meestal ontstaat een kennelinfectie ten gevolge van onvoldoende hygiene. Het zijn vrij langwerpige, met het blote oog zichtbare, beestjes in de vacht. De eitjes neten hangen aan de haren. De vacht is vaak vies en stinkt.

Luizen kunnen het leven van kleine knaagdieren en vogels vergallen. Gevolgen zijn jeuk, vettige schilfering en kale plekken. Je dierenarts helpt je dier snel van zijn problemen af. Vliegen maden zijn een groot risico voor konijnen en kunnen zelfs de dood veroorzaken. Ze worden aangetrokken, wanneer de vacht van een konijn besmeurd is met diarree of wondvocht. Als er daarom vliegen zijn in het hok van je konijn, controleer dan goed rond de anus en de staart en ga, indien nodig, naar de dierenarts.Mijten:
Deze kleine huidparasieten kunnen ziekelijke huidveranderingen, zoals bijv. schurft, veroorzaken.

De mijt sarcoptes canis (grafmijt) veroorzaakt bij de hond schurft. De huidveranderingen vertonen zich aanvankelijk aan de kop, namelijk aan de randen v.d. oren, de neusrug en de oogleden en later over het hele lichaam. Er worden knobbels, puisten of schilfers gevormd en de hond heeft veel last van jeuk.
De besmetting gebeurt door een direct contact met een besmet dier. Ook bij mensen kan dit een schijnschurft veroorzaken.
Door het gebruik van speciale wasmiddelen die je bij de dierenarts kunt kopen, kunnen de mijten effectief worden bestreden.

De vaakst bij de hond opgemerkte mijt, de otodectes cynotis (oormijt), veroorzaakt oorschurft. De mijten infecteren meestal enkel het binnenste v.d. oorschelp en de uitwendige gehoorgang. Opvallend is de vermeerderde aanmaak van bruine oorafscheiding. De hond schudt vaak met zijn hoofd en krabt zich aan de oren. De besmetting gebeurt van dier tot dier. Na zorgvuldig wassen met een reinigingslotion kan de behandeling met een insecticide oorlotion gebeuren.

De demotex canis (haarzakmijt) leeft, zoals de naam het al laat vermoeden, in de haarzakjes diep in de huid. Bijna iedere hond heeft demotexmijten, zonder dat er zich daardoor ziekelijke veranderingen aan de huid vertonen.
Het komt pas tot een ziekte wanneer het immuniteitssysteem v.d. hond is verzwakt.

Vele honden lijden aan een erfelijk defect v.h afweersysteem. Dan kunnen de mijten zich massaal vermenigvuldigen, wat tot schilferige huidontstekingen leidt, die later door secundaire infecties met bacterieen veretteren. De demotexschurft veroorzaakt geen of slechts weinig jeuk en heeft een zeer langzaam verloop. D.m.v. huidschraapsel kan de mijt door de dierenarts worden ontdekt.

Schurft kan niet worden genezen. Maar ze kan wel met meer of minder succes door antiparasietenmiddelen en middelen voor de versterking v.h. immuniteitssysteem binnen de perken worden gehouden.

De herfst grasmijten komen in bepaalde gebieden veelvuldig voor. Hun larven zitten op planten en laten zich op hun gastheer vallen. Men kan ze als gele of rode puntjes op de huid v.d. hond ontdekken. Geliefde plaatsen zijn de ruimten tussen de tenen, de kop en de oksels. Ook hier gebeurt de behandeling met een speciale lotion of met speciale shampoos.



Teken:

StartseiteVerzorgingParasieten en schimmels:TekenDit zijn bloedzuigende parasieten, die tijdens de warme periodes in struiken en grassen huizen en zich op de voorbijkomende hond laten vallen. Anti-ongedierte halsbandjes bieden wel een bepaalde bescherming, maar werken niet steeds afdoende.

In streken waar veel teken vorkomen, moet je je hond na elke wandeling controleren, zodat je de teken kunt verwijderen voor dat ze zich aan je hond hebben vastgezogen. Een vastgezogen teek verwijder je het beste zonder hulpmiddelen zoals olie, alcohol of oplosmiddelen. Met een tekentang (dierenwinkel, apotheek), een stomp pincet of gewoon met duim en wijsvinger grijp je de teek indien mogelijk bij de kop en draai je hem voorzichtig uit de huid.

Teken kunnen de borrelieeen overdragen, deze veroorzaken borreliose een huid- en gewrichtsontsteking.

Teken en lyme ziekteEen teek (een klein bloedzuigend insect) is vervelend omdat hij de ziekte van Lyme kan
veroorzaken. Hij doet dat door speeksel in zijn slachtoffer te spuwen. Zo eens in de zoveel tijd zit er een teek op je hond of kat. Die moet je dan voorzichtig proberen te verwijderen. De teek verdoven met alcohol of zo werkt averechts, omdat dan de teek juist zijn speeksel laat lopen. Niet doen dus! Het beste is om een tekentang te gebruiken, verkrijgbaar bij dierenwinkel, dierenarts en apotheek (voor mensen geldt nl. precies hetzelfde als voor dieren).




Wormen
Wormen zijn darmparasieten, die bij sterke infectie de hond verzwakken en hem gevoelig maken voor allerhande ziekten. Sommige soorten kunnen worden overgedragen op de mens.

Spoel- en lintwormen komen het vaakste voor, haak- en zweepwormen veel minder. Gezonde volwassen honden hebben minder vaak last van worminfecties, pups daarentegen vaak.

Een opgeblazen buik wijst meestal op een sterke worminfectie. Bovendien kunnen spoelwormen als 10 cm lange, witte draden in de uitwerpselen worden herkend. Bij de dierenarts kun je een geschikt wormmiddel krijgen. Inmiddels zijn er geneesmiddelen op de markt die tegen alle wormen kunnen worden gebruikt.

Pups worden op een leeftijd van ong. 3, 5, 7 en 12 weken ontwormd. Vervolgens moet de kuur tot de 1ste verjaardag om de 2 maanden worden herhaald. Bij een volwassen hond hoeft dat nog slechts 2x per jaar.

Teefjes kun je het beste ontwormen tijdens de loopsheid.

Ontwormen
Honden en katten hebben het meest last van wormen, maar ook bij andere dieren, zelfs bij vogels, kunnen ze voorkomen. Honden en katten moeten daarom regelmatig ontwormd worden. Alle dieren als ze wormen hebben. De kosten daarvan vallen mee, maar voor de hond geldt dat hoe groter de hond, hoe groter de kosten (ontwormen gaat nl. altijd per kg. dier).


Hoe weet je dat je dier last van wormen heeft?

Allereerst kun je de wormpjes vaak in de ontlasting zien, of op de lig/slaapplaats van het dier. Ze zien er dan uit als kleine rijstkorreltjes (lintworm) of als elastiekjes (spoelworm). Maar niet altijd. Andere aanwijzingen voor de aanwezigheid van wormen zijn diarree, braken en vermageren of slecht groeien.
Als je een vermoedt dat je dier wormen heeft moet je naar de dierenarts voor een wormmiddel.

Wormen bedreigen niet alleen ernstig de gezondheid van je dier, sommige zijn ook gevaarlijk voor de mens.


Babesia
Met name in de landen rondom de Middellandse zee wordt de microscopisch kleine parasiet Babesia aangetroffen. Om zich te kunnen vermenigvuldigen moeten ze een bepaalde tijd in het bloed van zoogdieren doorbrengen, waar ze de rode bloedlichaampjes volledig vernietigen. Akute bloedarmoede, roodbruine urine en geelzucht zijn de syptomen. Het middel Imizol beschermt het dier zo n 6 weken tegen deze onzichtbare door teken overgebrachte parasiet. Vraag je dierenarts er meer over!

Vlooien
Mensenvlooien zal men in woningen niet zo vaak aantreffen, maar katte- en hondenvlooien des te meer, vooral bij warm weer. Dan planten zij zich nl. erg snel voort.

Kattevlooien en hondenvlooien zijn moeilijk van elkaar te onderscheiden en komen beide op katten en honden voor. Zij hoeven niet voortdurend op je hond voor te komen; dat is alleen het geval als ze honger hebben. Ze gebruiken dan het bloed van je hond als voedsel. Hun aanwezigheid verraden ze door hun donkerbruine tot zwarte uitwerpselen, vooral in de hals- en nekstreek en rug onder de buik en liezen van je hond.

Op andere tijden zitten de vlooien in het vloerkleed en vooral op de slaapplaats van je hond. Op die laatste plaats zullen ook de larven uit de eitjes komen. Bij de bestrijding moeten dus hond en omgeving worden behandeld. Diverse middelen zijn daarvoor in de handel. Lees voor het gebruik van insekticiden wel goed de instructies op de verpakking.

© HarlekijnPoedel.nl
Alle rechten voorbehouden!